رفتن به محتوا

نمای دلخواه — ساخت یونیت

فهرستِ یونیت‌ها یازده پیش‌تنظیمِ آماده دارد. اگر آنچه می‌خواهی آنجا نیست — «دو کشو روی یک درب»، «درب شیشه‌ای کنار قفسهٔ باز»، «نمای کور زیر سینک» — خودت می‌سازی‌اش.

۱. پنلِ کتابخانهٔ یونیت (سمتِ چپِ ویرایشگر) → دکمهٔ «ساخت یونیت دلخواه…» پایینِ فهرست. ۲. در پنجرهٔ ساخت یونیت: زمینی یا دیواری، نام، و عرض به میلی‌متر. ارتفاع و عمق از تنظیماتِ استانداردِ پروژه می‌آید و همان‌جا نوشته شده است. ۳. بخشِ «نما — از بالا به پایین»: هر ردیف یک نوار است. برای هر ردیف سه چیز می‌دهی —

  • نوع: درب، کشو، دربِ شیشه‌ای، دربِ کشویی، باز، نمای کور، نمای دستگاه
  • تعداد خانه: یعنی آن ردیف به چند نما تقسیم می‌شود (دو کشو، سه درب…)
  • ارتفاع: عدد به میلی‌متر، یا خالی. خالی یعنی «بقیهٔ فضا»؛ اگر چند ردیف خالی باشند، فضای مانده بینشان بخش می‌شود. ۴. «+ ردیف» ردیفِ تازه می‌افزاید و ✕ ِ هر ردیف برش می‌دارد. ۵. روی شبکهٔ نما (پیش‌نمای وسط) هر خانه را جدا می‌شود دست زد: کلیک روی خانه نوعش را عوض می‌کند، و دکمه‌های کوچکِ کنارش خانه را تقسیم یا با بغل‌دستی ادغام می‌کنند. پس یک ردیف لازم نیست همه‌اش یک نوع باشد. ۶. پیش‌نما زنده است و همان چیزی را می‌کشد که ساخته می‌شود. زیرش شمارِ ردیف و خانه نوشته شده. ۷. «افزودن به ردیف زمینی» (یا دیواری) یونیت را سرِ جایش در دیوارِ باز می‌گذارد.

چه چیزی از این درمی‌آید

Section titled “چه چیزی از این درمی‌آید”

نمای دلخواه فقط عکس نیست — همان لحظه به لیستِ برش می‌رود:

  • هر خانه یک قطعهٔ نما با اندازهٔ دقیقِ خودش، با فاصلهٔ دورِ نما (درزِ نما) از کاتالوگ.
  • کشو ریل و جعبهٔ کشو را هم می‌آورد؛ دربِ کشویی لولا نمی‌خواهد و روی ریلِ کشویی می‌رود و جایی که از هم رد می‌شوند روی هم می‌افتد.
  • دربِ شیشه‌ای اصلاً از ورق بریده نمی‌شود: چهار طولِ آلومینیومِ فارسی‌بر دورِ درب (به متر) و یک شیشه که زیرِ قاب می‌رود (به مترمربع) — هر دو در هزینه جدا می‌آیند، نه در لیستِ برشِ ورق.
  • نمای کور نما دارد و پشتش بازشویی نیست؛ باز اصلاً نما ندارد.
  • نمای دستگاه یعنی جای ماشین ظرف‌شویی یا یخچالِ توکار: نما هست و لولا هم می‌خورد.

اگر مجموعِ ارتفاعِ ردیف‌های ثابت از خودِ یونیت بیشتر شود، پیش‌نما همان‌جا می‌گویدش — پیش از افزودن، نه بعد از بریدن.

  • عرضِ دلخواه را در همان پنلِ کتابخانه هم می‌شود به یونیت‌های آماده داد (کادرِ «عرض دلخواه»)؛ خالی یعنی عرضِ پیش‌فرضِ همان یونیت.
  • یونیتِ ساخته‌شده مثلِ هر یونیتِ دیگر است: در سه‌بعدی باز می‌شود (درها باز)، در گزارشِ چاپی و لیستِ برش می‌آید، و می‌شود دوباره عرضش را عوض کرد.
  • «این دیوار را پر کن…» کارِ دیگری است: با پیش‌تنظیم‌ها دیوار را خودکار می‌چیند. برای چیزی که در فهرست نیست، از همین سازنده شروع کن.