رفتن به محتوا

ویرایشگر

  • از کشوی کتابخانه (سمت راست) یونیت را روی بوم بکش، یا رویش کلیک کن تا به انتهای ردیف اضافه شود
  • روی بوم کلیک کن تا انتخاب شود؛ Shift برای چند تا، کادر کشیدن روی زمینه
  • میله‌های نارنجی روی مرزها را بکش تا عرض عوض شود؛ عدد را همان‌جا تایپ کن
  • یونیت را بکش تا جابه‌جا شود؛ چفت به عرض‌های استاندارد و لبهٔ مانع. یونیتِ گاز را نزدیکِ دودکش رها کن تا خطِ «گاز زیر هود» بیاید: مرکزش روی دودکش می‌نشیند و یونیت‌های کناری جا باز می‌کنند (Alt چفت را خاموش می‌کند)
  • کلیک راست: کپی، قفل، حذف، تغییر نوع
  • Delete حذف، Ctrl+Z واگرد، R/G/D خط‌کش، شبکه، اندازه‌گذاری

ردیف دیواری را از دستگیرهٔ کنارش بالا و پایین ببر؛ به ۶۰/۶۵/۷۰ چفت می‌شود.

نوار پایین همیشه می‌گوید چند ورق لازم است و هر تغییر چه فرقی کرد («+۱ ورق · +۱۰ میلیون»). عرض‌ها را که عوض می‌کنی همان لحظه می‌بینی تصمیمت چقدر خرج دارد.

پنل ویژگی‌ها (سمت چپ) با بخش‌های بازشو — بخشِ بسته خلاصه‌اش را نشان می‌دهد: اندازه، نما (درب/کشو، جهت لولا)، داخل (طبقه، کشو)، ساختار (کف، سقف، پشت‌بند، پاخور)، نوار لبه، یراق، وسایل، مسئله‌ها و قطعات این یونیت. سازندهٔ شبکه‌ای برای نماهای چند‌خانه.

در ویژگی‌ها ▸ نما ▸ باز کردنِ نما یکی از شش راه را بزن؛ نما، سوراخ‌کاری و فهرست خرید با هم عوض می‌شوند:

  • دستگیره — مدلش را از کاتالوگ بردار. سوراخ‌هایش روی برگهٔ سوراخ‌کاری می‌آید؛ دستگیرهٔ ریلی لبهٔ بالای نما را می‌گیرد و سوراخ ندارد.
  • فشاری، بی‌دستگیره — جک فشاری پشت هر درب و کشو، بدون هیچ سوراخی روی نما. لولا و ریل آرام‌بند با آن نمی‌خوانند؛ دستیار می‌گوید و لولای ساده را پیشنهاد می‌کند.
  • دستگیرهٔ مخفی (پروفیل) — فقط کابینت زمینی با سقف کلاف: پروفیل L بالای ردیف اول و C میان ردیف‌ها. نماها به اندازهٔ پروفیل کوتاه‌تر می‌شوند و جای پروفیل در پهلوها فاق می‌خورد.
  • فرز J و شیار انگشتی — روی نمای صافِ یکپارچه (فرز J نمای دست‌کم ۱۸ میلی‌متری می‌خواهد): کنارِ لبهٔ بالای نمای زمینی و لبهٔ پایینِ دیواری. فرز در فهرست خرید به متر می‌آید.
  • هیچ — نمایی که با دست باز نمی‌شود (پشت درب دیگر، یا نمای تزئینی).

یونیت را همان‌طور که باز می‌شود روی بوم و در پیش‌نما می‌بینی: میلهٔ دستگیره، گشادیِ پروفیل، یا نوارِ فرز — و نمای فشاری، صاف و بی‌نشان.

برای کمد، نوعِ ردیف را روی دربِ کشویی بگذار: درب‌ها روی ریل کنار هم می‌روند و جایی که از هم رد می‌شوند روی هم می‌افتند، پس هر کدام از نصفِ دهانه پهن‌ترند. ریل بالا و پایین از ارتفاعِ درب کم می‌کند و به متر در فهرست خرید می‌آید. لولا نمی‌خواهد. یک ردیف یا همه‌اش کشویی است یا هیچ‌کدام — دربِ کشویی کنارِ درِ لولایی جا ندارد. کتابخانه ▸ قدی ▸ کمد دو درب کشویی یکی آماده دارد.

یونیتی که دستگاه توکار دارد، طبقهٔ ثابت خودش را می‌گیرد: فر روی طبقه می‌نشیند و طبقهٔ بالای آن سقفِ جایش می‌شود. جای این طبقه‌ها را ردیفِ بازِ نما تعیین می‌کند، نه تو؛ پس اگر ارتفاع جای فر را عوض کنی، طبقه هم با آن جابه‌جا می‌شود. طبقه‌های خودت هم دیگر وسطِ جای فر نمی‌افتند.

هر خانهٔ نما می‌تواند دربِ شیشه‌ای باشد: در ویژگی‌ها ▸ نما ▸ ردیف‌های نما نوعِ ردیف را روی «دربِ شیشه‌ای» بگذار. چنین دربی از ورق بریده نمی‌شود — قابِ آلومینیومی به متر و شیشه به متر مربع در فهرست خرید می‌آید — ولی روی همان لولاها می‌نشیند و همان دستگیره را می‌گیرد. زیرِ همان بخش، قاب و شیشه را از کاتالوگ انتخاب کن؛ اگر ضخامتِ شیشه در شیارِ قاب جا نشود، دستیار می‌گوید و درستش را پیشنهاد می‌کند. کتابخانه ▸ دیواری ▸ دودرب شیشه‌ای یکی آماده دارد.

در کتابخانه، تب زمینی و دیواری کارتِ مدرن بی‌دستگیره دارند: نمای فشاری با لولای ساده، از همان اول درست.

نشان‌های کوچک روی هر یونیت مسئله‌هایش را می‌گویند؛ روی شمارندهٔ پایین کلیک کن تا فهرست کامل باز شود:

  • 🔴 خطا — قبل از خرید ورق حتماً حل کن
  • 🟡 هشدار — احتمالاً مشکل‌ساز است
  • 🔵 یادآوری — بد نیست ببینی

بیشتر مسئله‌ها دکمهٔ راه‌حل دارند که پیش از اعمال می‌گوید چه چیزی عوض می‌شود. هر قاعده «چرا» دارد؛ اگر برای این پروژه معنا ندارد، خاموشش کن (با دلیل).

نمای سه‌بعدی (کلید 2، یا «هردو» با 3): نماهای آماده، ذخیرهٔ نمای دلخواه، برش مقطعی، اندازه‌گیری با دو کلیک، رنگ دیوار و کف، مونتاژ گام‌به‌گام. رندر تصویر با کیفیت بالا می‌دهد و می‌تواند روی عکس دیوار بنشیند؛ رندرها را می‌شود در پروژه نگه داشت و یکی را جلد گزارش کرد.

درها باز: دکمهٔ «درها باز» ِ نوار بالای صحنه همهٔ درها و کشوها را باز می‌کند — هر کدام به همان اندازه‌ای که یراقِ خودش در کاتالوگ باز می‌شود (لولای ۱۱۰ درجه، ریلی که ۴۵ سانت بیرون می‌آید)، نه یک اندازهٔ تزئینی. در همین حالت، کلیک روی یک درب فقط همان یکی را می‌بندد و کلیک دوباره بازش می‌کند؛ انتخاب یونیت دست نمی‌خورد. لغزندهٔ «میزان باز شدن درها» در نوار پایین، همه را با هم کم و زیاد می‌کند. اگر چیزی در کابینت جا نشود یا دربی به دیوار و کابینتِ کناری بخورد، همین‌جا دیده می‌شود — پیش از آنکه ورق بریده شود.